Stanisław Majorek to legenda polskiej piłki ręcznej. Urodził się 25 czerwca 1937 roku i pochodził z Pleśnej koło Tarnowa. W 1960 roku założył przy ówczesnym Młodzieżowym Domu Kultury w Tarnowie (obecny Pałac Młodzieży) sekcję piłki ręcznej, która wychowała kilka pokoleń wspaniałych sportowców, w tym reprezentantów Polski (między innymi olimpijczyków Franciszka Gąsiora i Andrzeja Kąckiego).

W latach 1970-1978 wspólnie z prof. Januszem Czerwińskim, a następnie z Igorem Pazurem prowadził reprezentację Polski, z którą zdobył brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu oraz 4. i 6. miejsce na mistrzostwach świata w 1974 i 1978 r. W późniejszych latach był szkoleniowcem kadry Luksemburga, Stali Mielec i Unii Tarnów.

Po zakończeniu kariery trenera, przez wiele lat działał w Związku Piłki Ręcznej w Polsce. W 1976 r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim, a w 2004 r. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Na swoim koncie ma też najwyższe wyróżnienie ZPRP - Diamentową Odznakę z Wieńcem. Kilka lat temu jako został uhonorowany Gwiazdą w Alei Gwiazd Polskiego Sportu w Ośrodku Przygotowań Olimpijskich "Cetniewo" we Władysławowie. W 2023 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Tarnowa. Zmarł 22 kwietnia w wieku 88 lat.

Z formalną inicjatywą nadania hali imienia wybitnego trenera piłki ręcznej wystąpili tarnowscy dziennikarze sportowi - Roman Kieroński i Robert Noga. 

Aga Cichy / fot. Tomasz Schenk