Ozonowanie po zmarłym — kiedy ratuje mieszkanie, a kiedy robi więcej szkody?
Po śmierci człowieka w pomieszczeniu pozostają nie tylko nieprzyjemne zapachy, ale także szkodliwe dla zdrowia patogeny, takie jak bakterie gnilne i wirusy, oraz toksyczne substancje chemiczne. Rozkład tkanek organicznych uwalnia lotne związki, takie jak aminy biogenne, które wnikają w struktury budynku, stwarzając długotrwałe zagrożenie epidemiologiczne i toksykologiczne. Ozonowanie, wykorzystujące silne właściwości utleniające ozonu (O3), jest jedną z metod ich eliminacji, neutralizując zarówno odór, jak i mikroorganizmy.
