Wystawa „Zofia Stryjeńska. Między wiarą a obrzędem” wpisuje się w obchody dwóch rocznic - 135. rocznicy urodzin i 50. rocznicy śmierci tej znanej i cenionej polskiej malarki. Ekspozycja zawierać będzie wybrane obrazy i grafiki artystki, pochodzące z unikatowej kolekcji zgromadzonej przez księdza prof. Alojzego Franciszka Nosala, ofiarowanej miastu Tarnów i zdeponowanej w Muzeum Ziemi Tarnowskiej. Zbiór ten obejmuje 33 prace Zofii Stryjeńskiej (1891-1976), powstałe głównie w latach 30. i 60. XX wieku i stanowi jeden z najcenniejszych depozytów w zbiorach muzeum.

Jak informuje Muzeum, wystawa będzie koncentrować się na jednym z kluczowych wątków w twórczości Stryjeńskiej - ludowości, rozumianej jako przestrzeń spotkania wiary, obrzędu i codzienności. Ekspozycja została podzielona na cztery części tematyczne: stroje ludowe, obrzędy i zwyczaje, obrazy religijne oraz ludowe scenki rodzajowe.

Ekspozycję wzbogacą eksponaty etnograficzne ze zbiorów Muzeum Ziemi Tarnowskiej oraz Muzeum Diecezjalnego w Tarnowie, a także stroje ludowe wypożyczone dzięki uprzejmości Zespołu Pieśni i Tańca Świerczkowiacy działającego przy Centrum Sztuki Mościce oraz Małopolskiego Centrum Kultury SOKÓŁ w Nowym Sączu. "Zestawienie prac Zofii Stryjeńskiej z autentycznymi przedmiotami codziennego użytku i obiektami wykorzystywanymi w ludowej obrzędowości dorocznej, a także opisy przedstawionych na obrazach zwyczajów, pozwalają lepiej zrozumieć kontekst kulturowy, z którego wyrastała twórczość artystki" - podkreśla Muzeum Ziemi Tarnowskiej.

Zofia Stryjeńska (ur. w 1891 w Krakowie, zm. w 1976 w Genewie), uważana za najwybitniejszą polską malarkę okresu międzywojennego w Polsce. Oprócz malarstwa uprawiała grafikę użytkową, ilustrację książkową, zajmowała się scenografią, wystrojem wnętrz, dekorację architektoniczną, tkaniną, a także m.in. projektowaniem zabawek i dekoracją porcelanowych talerzy. W 1925 roku zdobyła Grand Prix na Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu w 4 dziedzinach: dekoracja architektury, tkanina, plakat oraz dyplom honorowy w dziedzinie zabawkarstwa. Po wojnie jej twórczość była popularyzowana dzięki licznym reprodukcjom, i pocztówkom. Jej prace charakteryzuje indywidualny i łatwo rozpoznawalny styl, geometryczna uproszczona kompozycja, znakomite wyczucie płaszczyzny, rytmiczna linia i charakterystyczna żywa paleta barw. Jej niewątpliwą zasługą jest wprowadzenie do sztuki polskiej motywów ludowych, jako równoprawnych elementów sztuki współczesnej.

AC / fot. MZT